ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٦٣٣ - باب ٦٦ ثواب زيارت امام على بن موسى الرضا

بيدارى ديده است يا يكى از معصومين عليهم السّلام را در حال بيدارى ديده و ميشناسد اگر در خواب ديد درست همو است و شيطان بصورت آن معصوم مجسّم نگشته است، چون قدرت اين كار را ندارد، پس هر كس بخواب انسان آمد و خود را امام يا پيامبر يا يكى از بزرگان معرّفى نمود هنگامى قابل قبول است كه او را در بيدارى ديده باشد و بشناسد، نه آنكه نديده ادّعاى او را بپذيرد.

دوم آنكه زائر علىّ بن موسى الرّضا عليهما السّلام مادامى مورد شفاعت امامان عليهم السّلام واقع مى‌شود كه از نظر ايمان و عمل، قابليّت زير سايه شفاعت رفتن را دارا باشد، زيرا طبق آيه شريفه‌ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ‌ (ستمكاران را دوستى مشفق و دلسوز و نيز مولا و شفيعى كه شفاعتش مورد قبول باشد نخواهد بود- غافر: ١٨) و زيارت پيامبر اكرم و ائمّه معصومين عليهم السّلام در حياتشان هم براى بسيارى سودى نداشت، و در حال ممات آنان هم بسيارى از مخالفان هر روز قبورشان را زيارت مى‌كنند، و منافقين و طرفداران احمقشان نيز هر روز بارها قبر رسول خدا ٦ را زيارت ميكردند ولى مسلّما فائده‌اى براى آنان نداشت تا كه مورد شفاعت واقع شوند و نخواهد هم داشت، چون از شرائط زيارت «عارف بحقّ آنان بودن است» و هر كس كه پيامبر و امام بحقّ و بحقيقت را بشناسد و بداند كه آنان قربانيان راه حقّ و فضيلتند و از خون خود در اين راه- كه ابلاغ دين و اوامر حقّ، و جلوگيرى از ستم و ناروا و معصيت خدا ميباشد- گذشتند، و هر كس كه اين گونه اين اعلام دين را بشناسد هرگز از دستورات آنان سرپيچى نميكند و نافرمانى خداى را نمى‌نمايد، و چنانچه مرتكب گناه شود توبه نموده و از خداوند عذر ميخواهد و استغفار ميكند و مورد عفو در اين جهان و شفاعت در آن جهان واقع مى‌شود، و اگر توبه نكرد و از گناه دست برنداشت، طبق روايات رسيده آنقدر در آتش ميسوزد تا از گناه پاك شود آن وقت مورد شفاعت واقع شده و بشفاعت اولياء، از دوزخ نجات‌