ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ١٨٦ - باب ٣٣ ذكر آنچه آن حضرت

و گوشت مردار حرام گشته، زيرا كه در آن چيزهائى (ميكرب) است كه موجب فاسد كردن، و آفت رساندن به ابدان است، و خداوند خواسته است كه بردن نام مباركش در هنگام ذبح حيوان سبب حلال بودن آن شود، و ميته نام خدا بر آن برده نشده است، و نيز خواسته كه اين خود فرق بين حلال و حرام باشد.

و خداوند خون را حرام كرده مانند حرام كردن ميته، زيرا در آن نيز چيزهائى است كه بدنها را فاسد مى‌كند و توليدكننده زرداب و صفرا است، و دهان را بد بو ميكند، و بوى بدن را بوى گند مى‌گرداند، و اخلاق را فاسد و موجب سنگدلى و بى‌رحمى و بى‌عاطفگى است چندان كه خورنده آن باكى ندارد كه پدر خود را يا رفيق و دوست خود را بكشد.

و خداوند طحال (سپرز) را حرام فرمود از اين جهت كه خون در آنست و همان علت كه در حرمت خون و حرمت مردار است در آن نيز هست زيرا هر دو در يك مسير هستند و در فساد شريكند.

و علت قرار دادن مهريه براى زنان و وجوب آن بر مردان كه بايد آنان بزوجاتشان بپردازند نه زنانشان به آنان، براى اينست كه بر مرد واجب است نفقه و مخارج زن، و زن بضع و اختيار همخوابگى خود را بمرد واگذار كرده است، و مرد مشترى است، و معامله بدون ثمن و قيمت معنى ندارد، چه فروش و چه‌