ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٦٥٠ - باب ٦٦ ثواب زيارت امام على بن موسى الرضا
و چون دعبل به اين بيت رسيد كه:
|
إذا وتروا مدّوا إلى واتريهم |
أكفّا عن الاوتار منقبضات |
|
[١] امام ٧ كف دو دستش را ميچرخانيد و زير و رو ميكرد و ميفرمود: آرى اين چنين است، دستها بسته است، و چون باين بيت رسيد:
|
لقد خفت في الدّنيا و ايام سعيها |
و إنّى لأرجو الا من بعد وفاتى |
|
[٢] فرمود: خداوند تو را از فزع اكبر كه قيامت است از عذاب در امان دارد، و چون به اين بيت از قصيده رسيد:
|
و قبر ببغداد لنفس زكيّة |
تضمّنها الرّحمن في الغرفات |
|
[٣] امام ٧ گفت: آيا در اينجا دو بيت بقصيدهات بيفزايم تا كامل
[١]- هر گاه هدف حربه تير جنايت و بلا و ظلم دشمن واقع ميشوند، دستهاى تهى از حربه و بسته را بسوى دشمن ميگشايند.
[٢]- من چون داراى محبّت شما خاندانم همه عمر در ترس و وحشت زندگى كردم، امّا اميد من همه اين است كه پس از وفاتم ديگر از عذاب در امان باشم.
[٣]- و قبرى در بغداد از ان نفس زكيّهاى است كه خداوند در يكى از غرفات بهشت او را مأوا داده است( مراد حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام ميباشد).