ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٥٧٤ - باب ٥٨ گفتگوى آن حضرت با برادرش زيد، هنگامى كه در مجلس مأمون فخر ميفروخت، و سخنان آن حضرت در باره بدرفتارى با شيعيان

باشد و از هر قبيله‌اى كه بوده باشد (چه سيّد هاشمىّ و علوىّ، و چه از كسان ديگر) و هر كس با خدا دشمنى كند او را دوست مگير هر كس كه باشد و از هر طائفه‌اى كه باشد، گويد: عرضكردم يا ابن رسول اللَّه! دشمنى‌كننده با خدا كيست؟ فرمود: آنكه او را نافرمانى و معصيت كند.

٧- ابو محمّد شاذانىّ- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از ابراهيم بن- محمّد همدانىّ روايت كرد كه گفت: از حضرت رضا ٧ شنيدم ميفرمود: هر كس شخص معصيت‌كارى را دوست بدارد او خود معصيت‌كار است، و هر كس مطيعى را دوست بدارد او مطيع است، و هر كس ستمكارى را اعانت نمايد خود ظالم است، و هر كس عادلى را پشتيبانى نكند خود ستمكار است، آرى ميان خدا و احدى خويشى نيست، و هيچ كس بولايت و دوستى خداوند نرسد مگر از راه طاعت، و رسول خدا ٦ بفرزندان عبد المطّلب فرمود: با اعمال نيك خود نزد من آئيد نه با نسبهاى خود، و خداوند متعال مى‌فرمايد:

فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ* فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ* وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ الَّذِينَ‌