ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٧٣ - باب ٤٥ تقرب جستن مأمون بآن حضرت بمجادله و بحث با مخالفان در باره امامت و برترى على

آيا اين نيست كه امّت به اجماع از پيغمبر ٦ نقل كرده‌اند كه فرمود:

«من كذب علىّ متعمّدا فليتبوّء مقعده من النّار»

هر كس از روى عمد بر من دروغ بندد در قيامت جايگاهش را در آتش دوزخ مهيّا ميكند) گفتند: آرى، گفت:

و روايت كرده‌اند كه فرمود: هر كس معصيت خدا را مرتكب شود چه كوچك باشد آن معصيت و چه بزرگ و سپس آن را عقيده خود قرار دهد و بر آن اصرار ورزد، پس او در طبقات جهنّم مخلّد خواهد بود؟ گفتند: آرى، گفت: اكنون مرا خبر دهيد كسى را كه مردم بعنوان خلافت اختيار كردند آيا جايز است او را خليفه رسول خدا ٦ بدانيم، و از جانب خدايش منصوب بداريم، با اينكه رسول خدا ٦ او را بجانشينى تعيين نكرده بود اگر بگوئيد: آرى جايز است، بى‌شك مكابره نموده‌ايد، و اگر گوئيد: خير، لازم آيد كه ابو بكر خليفه رسول خدا ٦ نبوده و نيز از جانب خدا عزّ و جل نبوده باشد و شما بر پيامبر دروغ بسته باشيد و در معرض آن كسان باشيد كه پيغمبر نشانى بر دوزخى بودنشان قرار داده است، و اينك بگوئيد در كدام قول از اين دو قول راستگوئيد: آيا در اينكه پيامبر ٦ از دنيا رفت و خليفه براى خود معيّن نفرمود، يا اينكه به ابو بكر مى‌گوئيد: يا خليفة رسول اللَّه؟ [اگر هر دو را راست بگوئيد اين غير