ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ١٨١ - باب ٣٣ ذكر آنچه آن حضرت

نشوند بمصيبتى كه يتيم گرفتار شده است از ناحيه همان تهديدى كه خداوند بعقوبت دنيوى كرده است، و اضافه بر آن آنكه يتيم بزرگ خواهد شد و رشد خواهد يافت، و مال خود را طلب خواهد كرد، و كمر انتقام خواهد بست، و كينه‌توزى و دشمنى و خصومت ميان آنان ببار خواهد آورد تا بالاخره همگى را بباد فنا و نيستى بسپارد.

و خداوند حرام فرموده فرار از ميدان نبرد با مهاجم را از اين جهت كه سستى در ديانت پديد مى‌آورد، و بجهت كوچك شمردن و كم ارزش دانستن و بى‌اهميّت انگاشتن امر پيمبران خدا و سروران الهى و امامان عادل عليهم السّلام، و يارى نكردن آنان در مقابل دشمنانشان، و موجب كيفر است زيرا كه آن انكار دعوت باقرار به خداپرستى و آشكار نمودن عدالت اجتماعى و بر كنار كردن جور و ظلم، و از ميان بردن فساد و تباهى، و آنچه در آن از تجرّى دشمن و جسارتش بر مسلمانان، و آنچه در پى دارد از اسارت و كشتار مردم بى‌گناه و از ميان بردن دين و آئين خداوند عزّ و جلّ و ديگر چيزهائى از فساد و ناامنى كه در آنست.

و خداوند تعرّب بعد از هجرت را حرام فرموده، براى اينكه آن بازگشت از دين است به بى‌دينى، و يارى ننمودن پيمبران و حجّتهاى خدا عليهم السّلام، و آنچه در