ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٨٣ - از اخبار آن حضرت

ذكر شود، مثلا بايد گفته شود: «آتني بالغداء». حضرت اين انكار را از رخساره من تفرّس كرد، و اين آيه را قراءت فرمود: قالَ لِفَتاهُ آتِنا غَداءَنا (موسى به يوشع گفت: بياور چاشت ما را- كهف: ٦١)، من عرضكردم امام عالمترين مردم ميباشد و از همه افضل است. (حضرت بقرآن كه تمامى فصحاى عرب آن را از نظر فصاحت معجزه ميدانند تمثّل جست).

٦- حسين بن احمد بيهقىّ از محمّد بن يحيى صولىّ نقل كرده كه گفت:

در سيراف سنه ٢٨٥ ابو ذكوان برايم نقل كرد كه ابراهيم بن عباس كاتب در اهواز سنه ٢٢٧ برايم بازگو كرده گفت: ما روزى نزد علىّ بن موسى الرّضا عليهما السّلام بوديم حضرت مرا فرمود: در اين جهان نعيم حقيقى نيست، پاره‌اى از فقهاء كه در محضرش حاضر بودند گفتند: اين چنين نيست، خداوند خود مى‌فرمايد:

ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ‌ (در اين روز از نعيم پرسش خواهيد شد- تكاثر: ٨) آيا اين همين آب سرد گوارا در دنيا نيست؟ حضرت با آواز بلند فرمود: شما اين چنين معنى ميكنيد، و آن را بچند وجه تفسير مينمائيد، جماعتى گفتند: مراد آب خنك است، و جماعتى ديگر گفتند: طعام لذيذ است، و عدّه ديگر گفتند: خواب خوش است.