ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٢٨ - باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است

رفتن (شفق) سرخى آفتاب پس از غروب خورشيد معلوم و مشهود است كه آن وقت نماز عشاء است، و همچنين طلوع فجر روشن و آشكار است كه آن وقت نماز صبح است، و زوال شمس نيز معلوم و واضح است، و در آن نماز ظهر واجب مى‌شود، و براى عصر وقت مخصوص و معينى نيست مانند نمازهاى ديگر و وقت آن پس از انجام نماز ظهر است كه قبل از آن انجام شده است.

و علّت ديگر اينكه خداوند عز و جلّ خوشداشته كه بندگانش قبل از هر چيز و شروع بهر كارى بطاعت و عبادت او آغاز كنند، پس ايشان را در اوّل طلوع روز امر كرده است كه بعبادتش پردازند سپس در زمين در پى كار و روزى خويش روند و امر دنياى خود را اداره كنند، پس در اين وقت نماز صبح را بر ايشان واجب ساخت، و چون نيم روز شود از كار دست كشند، و آن وقتى است كه مردم بجاى خود بازگردند و لباس از تن بدر آرند و بياسايند و بخوردن مشغول شوند و استراحت كنند، و در چنين هنگامى خداوند آنان را امر فرموده كه ابتدا بذكر و عبادت او كنند، لذا نماز ظهر را بر ايشان واجب ساخته است تا بدان آغاز نمايند و سپس بكارهاى ديگر بپردازند و چون امور شخصى را انجام‌