ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٢٥ - باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است

رخ داد و يا فراموش كرد نقصى ايجاد نمى‌كند.

مترجم گويد: «بنظر ميرسد سهوى براى راوى خبر يا نويسنده آن رخ داده باشد، زيرا تكبيرات مستحبّه افتتاحيه شش تكبير است و يك تكبير اضافى تكبيرة الاحرام است كه واجب و جزء اركان صلاة است و آن اگر نقصان يابد نماز باطل است، پس آن شش و اين يك رويهم هفت تكبير مى‌شود، و چنانچه كسى تكبيرات افتتاحيه هفتگانه را بگويد شش تكبير آن تكبيرات يك ركعت است اعمّ از واجب و مستحبّ و همه را ادا كرده است، و لكن اين توجيه از ناچارى است و متن صحيح بنظر نمى‌رسد».

و اگر بپرسد: كه چرا هر ركعت يك ركوع و دو سجده دارد؟ گفته مى‌شود:

زيرا ركوع نماز از افعال حال قيام است و سجده از افعال حال قعود و نشستن است، و نماز نشسته نيم نماز ايستاده است، لذا سجده دو بار مقرّر شد تا با ركوع برابر باشد، و ميان آن دو تفاوت نباشد، چرا كه نماز ركوعست و سجود.

و اگر بگويد كه: چرا تشهّد بعد از اداى ركعتين مقرّر گرديد؟ گفته مى‌شود: براى اينكه پيش از ركوع و سجود اذان (كه داراى تشهّد است) و دعا و قراءت قرار داده شد، پس همچنين امر گرديد پس از انجام آنها (ركوع و سجود) بخواندن تشهّد و حمد و ثنا و دعا.

و اگر بگويد: چرا سلام را كلمه خروج از نماز و تحليل آن كرد، و بجاى‌