ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٥٤ - باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است

و اگر بپرسد: چرا در كفاره براى كسى كه قدرت مالى ندارد كه بنده آزاد كند روزه معين كرده است نه حجّ و نه نماز و نه غير اين دو از عبادات را؟ گفته مى‌شود: براى اينكه نماز و حجّ و ساير عبادات واجبه مانع از كار و كوشش زندگى است و انسان را از امور ضرورى معيشت باز ميدارد، و همان علّتها كه در قضاء روزه حائض ذكر شد همه در اينجا هست كه روزه‌اش قضا دارد، نه نمازش.

و اگر بپرسد: چرا روزه دو ماه پى در پى در كفّاره (قتل و ....) واجب شد، نه يكماه و نه سه ماه؟ جواب آنست كه خداوند در سال روزه يكماه را واجب كرده و آن را براى سخت‌گيرى بر او و تأكيد دو چندان نمود.

و اگر بپرسد: چرا آن پى در پى مقرّر شده است؟ پاسخ داده شود كه: اين براى آنست كه آن را كوچك و بى‌اهميت و آسان نشمارند، چون اگر آن را متفرّقا بجاى آرند چندان سخت نمى‌نمايد.

و اگر بپرسد: چرا امر بحجّ خانه كعبه فرموده است؟ گفته خواهد شد: از براى ورود بساحت عبوديّت، و رفتن بسوى خداوند عزّ و جلّ و درخواست أجر