نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٨٥٩ - مقدمۀ چاپ دوّم
مينويسد:«در واقع مزيت عمده اين ترجمه سادگى و روانى و شيرينى آن است كه مترجم بطور معجزهآسائى توفيق يافته همه جا معانى را بفارسى درست و رسا بيان كند و اين امرى است كه بسيارى از مترجمان سلف بدان دست نيافتهاند».
و آقاى مدرسى چهار دهى معلم دانشگاه تهران و مؤلف كتاب فلاسفۀ اسلام در مجله دنياى جديد مينويسد:«شاهكار اين نويسنده متبحر بسيار مقتدر كه نام وى را در تاريخ ادب فارسى جاويد خواهد ساخت ترجمه قرآن است كه بدون شبهه بايد آن را در صف برجستهترين آثار دوران تحول نثر فارسى بشمار آورد.شما تا چيزى از اين ترجمه را نخوانيد نميتوانيد تصور كنيد كه مترجم در تعبير كلمات قرآن پايه دقت و قدرت سخن را تا كجا كشانيده است سياق فارسى چنان قوى است كه شيوه معروفترين استادان نثر فارسى را بياد مىآورد».
و علامۀ حائرى در روزنامه اراده آذربايجان مينويسد:«مترجم در ترجمه قرآن كمال اقتدار خود را در زبان فارسى و عربى و صنعت ترجمه نشان داده و در اين مرحله توفيقى عظيم يافته و كلمات قرآن را چنان در قالب كلمات فارسى ريخته كه بنظر من ترجمه ايشان از مفاخر زبان فارسى بشمار ميرود و همه صفات يك ترجمۀ استادانه را در ترجمه جديد قرآن ميتوان يافت زيرا از جهت مطابقت اصل بحد اكثر دقت ممكن رسيده و از جهت سلاست و قوت يك نمونۀ ترجمه دقيق و امين و عالى است و توفيقى كه در اين باب نصيب مترجم شده در بعضى موارد شگفت انگيز است».
و علامۀ امينى مؤلف الغدير كه بحق بايد آن را دائرة المعارف