نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧١٢ - مقدمۀ چاپ دوّم
٢٦٩٦-: ما من مسلم تدرك له ابنتان فيحسن إليهما ما صحبتاه إلاّ أدخلتاه الجنّة.
هر مسلمانى كه دو دختر وى ببلوغ رسند و تا در خانه ويند با آنها نيكى كند بهشتى مىشود.
٢٦٩٧-: ما ملاء آدميّ وعاء شرّا من بطنه يجب ابن آدم أكلات يقمن صلبه.
آدمى ظرفى بدتر از شكم پر نميكند براى آدميزاد همين قدر غذا كه بنيه او را نگه دارد كافيست.
٢٦٩٨-: ما نقصت صدقة من مال و ما زاد اللّٰه عبدا يعفو إلاّ عزّا و ما تواضع أحد للّٰه إلاّ رفعه اللّٰه.
مال از صدقه كاهش نگيرد و بندهاى كه عفو كند خدايش جز عزت نيفزايد و هر كه براى خدا تواضع كند خدايش رفعت دهد.
٢٦٩٩-: ما يحلّ لمؤمن أن يشتدّ إلى أخيه بنظرة تؤذيه.
روا نيست كه مؤمنى ببرادر خويش بتندى نظر كند كه مايه آزار او شود.
٢٧٠٠-: ما كرهته لنفسك فاكرهه لغيرك و ما أحببته لنفسك فأحبّه لأخيك.
هر چه بخود نميپسندى بغير خود مپسند و آنچه براى خود دوست دارى براى برادرت دوست دار.