نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٢٨٢ - مقدمۀ چاپ دوّم

٦٤٠-: إنّ الشّيطان يجري من ابن آدم مجرى الدّم.

شيطان مانند خون در تن انسان جاريست.

٦٤١-: إنّ الشّيطان يحبّ الحمرة فإيّاكم و الحمرة و كلّ ثوب ذي شهرة.

شيطان سرخى را دوست دارد از سرخى و هر لباسى كه باعث انگشت نمائيست بپرهيزيد.

٦٤٢-: إنّ الشّيطان قال و عزّتك يا ربّ لا أبرح أغوي عبادك ما دامت أرواحهم في أجسادهم فقال الرّبّ و عزّتي و جلالي لا أزال أغفر لهم ما استغفروني.

شيطان گفت پروردگارا بعزت تو سوگند كه تا وقتى كه روح بندگان تو در تنشان است پيوسته آنها را گمراه ميكنم،خداوند گفت بعزت و جلالم سوگند كه تا وقتى از من بخشش طلبند پيوسته آنها را مى‌بخشم.

٦٤٣-: إنّ الصّبحة تمنع بعض الرّزق.

خواب صبحگاهى مانع قسمتى از روزى مى‌شود.

٦٤٤-: إنّ الصّبر عند الصّدمة الاولى.

صبر حقيقى در صدمه نخستين است.

٦٤٥-: إنّ الصّدقة على ذي قرابة يضعف أجرها مرّتين.

صدقه‌اى كه بخويشاوند دهند پاداش مكرر دارد.