نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٧١ - مقدمۀ چاپ دوّم
٣٠٢٧-: من شرب الخمر أتي عطشان يوم القيمة.
هر كه شراب نوشد روز قيامت تشنه بيارندش.
٣٠٢٨-: من شرب خمرا خرج نور الإيمان من جوفه.
هر كه شراب نوشد نور ايمان از ضميرش برود.
٣٠٢٩-: من شهد شهادة يستباح بها مال امرئ مسلم أو يسفك بها دم فقد أوجب النّار.
هر كه شهادتى دهد كه بسبب آن مال مرد مسلمانى را بخورند يا خونى بريزند مستحق جهنمست.
٣٠٣٠-: من ضارّ ضارّ اللّٰه به و من شاقّ شاقّ اللّٰه عليه.
هر كه زيان بكسان رساند خدا زيانش رساند و هر كه سختگيرى كند خدا با وى سخت گيرد.
٣٠٣١-: من ضرب مملوكه ظالما أقيد منه يوم القيامة.
هر كه مملوك خويش را بستم بزند روز قيامت از او تقاص كنند.
٣٠٣٢-: من ضرب بسوط ظلما أقتصّ منه يوم القيامة.
هر كه بستم تازيانه زند روز قيامت از او تقاص كنند.
٣٠٣٣-: من ضمّ يتيما له أو لغيره حتّى يغنيه اللّٰه عنه وجبت له الجنّة.
هر كه يتيم خويش يا يتيم ديگرى را نگه دارد تا خدايش از رعايت او بىنياز كند بهشت بر او واجبست.