نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ١٨٦ - مقدمۀ چاپ دوّم

١٦٤-: إذا أراد اللّٰه أن يوقع عبدا أعمى عليه الحيل.

وقتى خداوند خواهد بنده‌اى را از پا درآرد راههاى چاره را بر او ببندد.

١٦٥-: إذا أراد اللّٰه خلق شىء لم يمنعه شيء.

وقتى خدا بخواهد چيزى را بيافريند چيزى مانع او نميشود.

١٦٦-: إذا أراد اللّٰه قبض عبد بأرض جعل له فيها حاجة.

وقتى خداوند بخواهد بنده‌اى را در سرزمينى بميراند براى وى در آنجا حاجتى پديد مى‌آورد.

١٦٧-: إذا أراد اللّٰه تعالى إنفاد قضائه و قدره سلب ذوى العقول عقولهم حتّى ينفذ فيهم قضاؤه و قدره فإذا قضى أمره ردّ إليهم عقولهم و وقعت النّدامة.

وقتى خدا بخواهد قضا و قدر خويش را اجرا كند عقل صاحب‌خردان را ميگيرد و قضاى خويش را در باره آنها جارى ميسازد، وقتى فرمان وى انجام گرفت عقولشان را باز پس ميدهد و پشيمانى رخ ميدهد.

١٦٨-: إذا أراد أحدكم أن يبيع عقاره فليعرضه على جاره.

وقتى كسى بخواهد خانه يا ملك خويش را بفروشد بايد نخست به همسايه خويش پيشنهاد كند.