نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٤٦٧ - مقدمۀ چاپ دوّم
بهترين پيشقراولان چهار صد و بهترين سپاهيان چهار هزار است.
١٤٨٦-: خير الزّاد التّقوى و خير ما ألقي في القلب اليقين.
بهترين توشههاى سفر حيات تقوى است و بهترين صفات قلب ايمان است.
١٤٨٧-: خير الشّهادة ما شهد بها صاحبها قبل أن يسألها.
بهترين شهادتها شهادتى است كه پيش از آنكه بپرسند ادا شود.
١٤٨٨-: خير الشّهود من أدّى شهادته قبل أن يسألها.
بهترين شاهدان كسى است كه پيش از آنكه بپرسند شهادت دهد.
١٤٨٩-: خير الصّداق أيسره.
بهترين مهرها آنست كه سبكتر باشد.
١٤٩٠-: خير الصّدقة ما أبقت غنى و اليد العليا خير من اليد السّفلى و ابداء بمن تعول.
بهترين صدقهها آنست كه چيزى پس از آن بجاى ماند،و دست دهنده بهتر از دست گيرنده است و صدقه را از نانخوران خود آغاز كن.
١٤٩١-: خير الصّدقة ما كان عن ظهر غنى.
بهترين صدقه آنست كه با فراخ دستى انجام دهند.