نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٣٧ - مقدمۀ چاپ دوّم
٢٨٢٧-: من أولى معروفا فليكافي به فإن لم يستطع فليذكره فإن ذكره فقد شكره.
هر كه نيكى بيند آن را تلافى كند و اگر نتواند آن را ياد كند كه اگر ياد كند شكر آن گزاشته است.
٢٨٢٨-: من تشبّه بقوم فهو منهم.
هر كه بگروهى تشبه جويد از آنهاست.
٢٨٢٩-: من طلب علما فأدركه له كفلان من الأجر و من طلب علما و لم يدركه كتب له كفل من الأجر.
هر كه علمى جويد و بيابد براى او دو بهره پاداش نويسند و هر كه علمى بجويد و نيابد براى او يك بهره پاداش نويسند.
٢٨٣٠-: من أديلت إليه نعمة فليشكرها.
هر كه نعمتى يابد بايد شكر آن بگزارد.
٢٨٣١-: من مات على خير عمله فارجوا له خيرا و من مات على شرّ عمله فخافوا عليه و لا تيأسوا.
هر كه بر خيرى كه انجام داده بميرد براى وى اميدوار باشيد.
و هر كه بر شرى كه عمل كرده بميرد بر او بيمناك باشيد و نوميد مشويد.