نپوشند و گناهى هست كه بخشيده تواند شد آنچه بخشيدنى نيست شرك بخدا است و آنچه بخشيده تواند شد گناه بنده ميان خود و خداى عز و جل است اما آنچه از آن چشم نپوشند ستم كردن بنده‌گان به يك ديگر است.

١٦٢٦-: ذنب يغفر و ذنب لا يغفر و ذنب يجازى به فأمّا الذّنب الّذي لا يغفر فالشّرك باللّٰه و أمّا الذّنب الّذي يغفر فعملك بينك و بين ربّك و أمّا الذّنب الّذي يجازى به فظلمك أخاك.

گناهى هست كه بخشيده تواند شد و گناهى هست كه بخشيدنى نيست و گناهى هست كه سزاى آن دهند اما گناهى كه بخشيدنى نيست شرك بخداست اما گناهى كه بخشيده تواند شد عملى است كه ميان خود و خدا كرده‌اى اما گناهى كه سزاى آن دهند ستمى است كه ببرادر خويش كنى.

١٦٢٧-: ذو الدّرهمين أشدّ حسابا من ذي الدّرهم و ذو الدّينارين أشدّ حسابا من ذي الدّينار.

آنكه دو درهم دارد حساب وى از صاحب يكدرهم سختتر است.

و آنكه دو دينار دارد حساب وى از صاحب يك دينار سختتر است.