نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٣٢٢ - مقدمۀ چاپ دوّم

او زندگى كنى.

٨٢٦-: إنّ المسلم إذا عاد أخاه المسلم لم يزل في مخرفة الجنّة حتّى يرجع.

مسلمان وقتى بعيادت برادر مسلمان خود ميرود تا هنگامى كه كه باز گردد در بهشت قدم ميزند.

٨٢٧-: إنّ المصلّي ليقرع باب الملك و إنّه من يدم قرع الباب يوشك أن يفتح له.

نمازگزار در خداوند را مى كوبد و هر كه پيوسته درى را بكوبد عاقبت بروى او باز مى‌شود.

٨٢٨-: إنّ المظلومين هم المفلحون يوم القيامة.

ستم ديدگان در روز رستاخيز رستگارانند.

٨٢٩-: إنّ المقسطين عند اللّٰه يوم القيامة على منابر من نور عن يمين الرّحمن و كلتا يديه يمين،الّذين يعدلون في حكمهم و أهليهم و ما ولّوا.

دادگران روز رستاخيز در پيشگاه خدا بر منبرهاى نورند كه طرف راست وى جاى دارند و هر دو دست خدا راست است دادگران كسانى هستند كه در حكم خود و در بارۀ كسان و زير دستان خود بداد رفتار ميكند.

٨٣٠-: إنّ الملائكة لتضع أجنحتها لطالب العلم رضا بما يطلب.

فرشتگان بالهاى خود را براى طالب علم پهن ميكنند زيرا از آنچه مى‌جويد رضايت دارند.