ثمّ فلينظرنّ قدّامه فلا يرى غير جهنّم،فمن استطاع أن تقي وجهه من النّار و لو بشق من تمرة فليفعل و من لم يجد فبكلمة طيّبة فإنّ بها تجزى الحسنة عشر أمثالها إلى سبعمائة ضعف و السّلام عليكم و على رسول اللّٰه و رحمة اللّٰه و بركاته [٣].

اما بعد اى مردم براى خويش كارى كنيد،بخدا يكيتان بميرد و گوسفندان خويش بى‌چوپان گذارد آنگاه خدايش بى‌ترجمان و دربانى كه حاجب وى شود گويد مگر پيمبر من نيامد و بتو ابلاغ نكرد مالى بتو دادم و فزونى بخشودم،براى خويش چه كردى؟ آنگاه براست و چپ نكرد و چيزى نه بيند،سپس بجلو خود نگرد و جز جهنم نه بيند هر كه تواند چهره خويش از آتش و لو به نيمه خرمائى مصون دارد چنين كند و هر كه نيابد بگفتارى نيك كه بوسيله آن نيكى را ده برابر يا هفتصد برابر پاداش دهند، درود و رحمت و بركات خدا بر شما و پيمبر خدا باد.

نخستين بار كه در مدينه بنماز جمعه ايستاد از پس نماز اين خطبه را ادا فرمود: .

الحمد للّٰه أحمده و أستعينه و أستغفره و أستهديه أؤمن به و لا أكفره و أعادي من يكفره و أشهد أن لا إله إلاّ اللّٰه وحده لا شريك له و أنّ

[٣] سيرة ابن هشام.