نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧١١ - مقدمۀ چاپ دوّم

٢٦٩٢-: ما من قوم يعمل فيهم المعاصي هم أعزّ و أكثر ممّن يعمله ثمّ لم يغيّروه إلاّ عمّهم اللّٰه تعالى منه بعقاب.

هر گروهى كه در ميانشان گناه كنند و ايشان از گنهكاران قوى‌تر و بيشتر باشند و جلوگيرى نكنند،خداى والا از جانب خويش همه را عقوبت كند.

٢٦٩٣-: ما من قوم يظهر فيهم الرّبا إلاّ أخذوا بالسّنة و ما من قوم يظهر فيهم الرّشا إلاّ أخذوا بالرّعب.

هر گروهى كه ربا ميانشان رواج گيرد بقحط مبتلا شوند و هر گروهى رشوه ميانشان رواج گيرد بترس دچار شوند.

٢٦٩٤-: ما من مسلم يموت له ثلاثة من الولد لم يبلغوا الحنث إلاّ تلقّوه من أبواب الجنّة الثّمانية من أيّها شاء دخل.

هر مسلمانى كه سه فرزند وى قبل از آنكه بعقل رسند بميرند بر هشت در بهشت باو برخورد كنند كه از هر كدام خواهد در آيد.

٢٦٩٥-: ما من مسلم ينظر إلي امرأة أوّل رمقة ثمّ يغضّ بصره إلاّ أحدث اللّٰه تعالى له عبادة يجد حلاوتها في قلبه.

هر مسلمانى كه يك بار به زنى بنگرد آنگاه چشم از او باز دارد خداى والايش با عبادتى انس دهد كه لذت آن را در قلب خويش احساس كند.