١٢٤٢-: ثلاثة من السّعادة و ثلاثة من الشّقاء فمن السّعادة:المرأة الصّالحة تراها فتعجبك و تغيب عنها فتأمنها على نفسها و مالك و الدّابّة تكون وطيئة فتلحقك بأصحابك و الدّار تكون واسعة كثيرة المرافق و من الشّقاء المرأة تراها فتسوءك و تحمل لسانها عليك و إن غبت عنها لم تأمنها على نفسها و مالك و الدّابّة تكون قطوفا فإن ضربتها أتعبتك و إن تركتها لم تلحقك بأصحابك و الدّار تكون ضيّقة قليلة المرافق.

سه چيز است مايه خوشبختى است و سه چيز مايه بدبختى است آنچه مايه خوشبختى است زن پارسائيست كه ديدارش ترا مسرور سازد و از او غايب شوى و ويرا بر عفت خويش و مال خود امين دانى و مركب راهوار كه ترا بمقصد رساند و خانه‌اى كه وسيع باشد و جاى فراوان داشته باشد،و سه چيز كه مايه بدبختى است زنى است كه ديدارش ترا دلگير سازد و با تو زبان درازى كند و اگر از او غايب شوى ويرا بر عفت خويش و مال خود امين ندانى و مركب كند رفتار كه اگر او را بزنى ترا برنج اندر آرد و اگر بحال خود گذارى ترا بمقصد نرساند و خانه كوچك كه جاى كم داشته باشد.