نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٤٤ - مقدمۀ چاپ دوّم

٢٨٧٤-: من رفق بامّتي رفق اللّٰه به.

هر كه با امت من ملايمت كند خدا با وى ملايمت كند.

٢٨٧٥-: من يرد اللّٰه به خيرا يصب منه.

خدا براى هر كه نكوئى خواهد مبتلايش كند.

٢٨٧٦-: من أصاب مالا من مهاوش أذهبه اللّٰه في نهابر.

هر كه مال از حرام بدست آرد در حوادث سخت از دست بدهد.

٢٨٧٧-: من لم ينفعه علمه يضرّه جهله.

هر كه علمش سودش ندهد جهلش زيانش رساند.

٢٨٧٨-: من فتح له باب من خير فلينتهزه فإنّه لا يدري متى يغلق عنه.

هر كه درى از خير بر او گشودند فرصت غنيمت شمارد كه نداند چه وقت بسته خواهد شد.

٢٨٧٩-: من أسلم على يديه رجل وجبت له الجنّة.

هر كه يكى بدست وى اسلام آرد بهشت بر او واجب شود.

٢٨٨٠-: من أولى رجلا من عبد المطّلب معروفا في الدّنيا فلم يقدر أن يكافئه كافأته عنه يوم القيمة.

هر كه با يكى از خاندان عبد المطلب در دنيا نيكى كند و او نتواند تلافى آن