نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٥٤٩ - مقدمۀ چاپ دوّم

١٨٦٧-: الصّدقة تمنع ميتة السّوء.

صدقه مانع مرگ بد مى‌شود.

١٨٦٨-: الصّدقة تسدّ سبعين بابا من السّوء.

صدقه هفتاد در بدى را مسدود كند.

١٨٦٩-: الصّدقة على وجهها و اصطناع المعروف و برّ الوالدين و صلة الرّحم تحوّل الشّقاء سعادة و تزيد في العمر و تقي مصارع السّوء.

صدقه به موقع و نيكوكارى و نيكى با پدر و مادر و پيوستگى خويشاوند بدبختى را بخوشبختى مبدل كند و عمر را افزايش دهد و از مرگ‌هاى بد جلوگيرى كند.

١٨٧٠-: الصّدقة على المسكين صدقة و هى على ذي الرّحم اثنتان صدقة و صلة الرّحم.

صدقه دادن به مستمند فقط صدقه است و صدقه دادن بخويشاوند دو چيز است صدقه و پيوند خويشاوند.

١٨٧١-: الصّدقات بالغدوات يذهبن بالعاهات.

صدقه صبحگاه مرض‌ها را ميبرد.

١٨٧٢-: الصرعة كلّ الصرعة الّذي يغضب فيشتدّ غضبه و يحمرّ وجهه و يقشعرّ شعره فيصرع غضبه.

كمال دليرى آنست كه كسى خشمگين شود و خشمش سخت شود و چهره‌اش سرخ شود و