نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٢١٣ - مقدمۀ چاپ دوّم

و اگر دين او سست باشد باندازۀ دين خود بلا مى‌بيند بلا بر بنده فرو مى‌آيد تا همۀ گناهان او را پاك كند.

٣٠٢-: أشدّ النّاس عذابا للنّاس في الدّنيا أشدّ النّاس عذابا عند اللّٰه يوم القيامة.

آنكه در دنيا مردم را بيشتر آزار كند در روز رستاخيز پيش خدا از همۀ مردم عذاب وى سخت‌تر است.

٣٠٣-: أشدّ النّاس عذابا يوم القيامة من يري النّاس أنّ فيه خيرا و لا خير فيه.

در روز رستاخيز از همۀ مردم عذاب آن كس سخت‌تر است كه مردم گمان ميكنند خيرى در او هست ولى خيرى در او نيست.

٣٠٤-: أشدّ النّاس عذابا يوم القيامة عالم لم ينفعه علمه.

روز رستاخيز عذاب دانشمندى كه از دانش خود بهره نمى‌برد از همۀ مردم سخت‌تر است.

٣٠٥-: أشدّ النّاس حسرة يوم القيامة رجل أمكنه طلب العلم في الدّنيا فلم يطلبه و رجل علّم علما فانتفع به من سمعه منه دونه.

دو كس روز رستاخيز از همۀ مردم بيشتر حسرت ميخورند يكى مردى كه در دنيا براى طلب دانش فرصت داشته ولى به جستجوى آن برنخاسته است يكى ديگر مردى كه دانشى بديگرى آموخته و