هر كه با صدقه‌اى يا صله‌اى در بخششى گشايد خداى والا بسبب آن مال وى بيفزايد و هر كه در سؤالى بگشايد و از اين راه فزونى جويد خداى والا وى را نقصان فزايد.

٢٦٥٣-: ما كان الفحش في شيء قطّ إلاّ شانه و لا كان الحياء في شيء قطّ إلاّ زانه.

بدى و بد زبانى در هر چه باشد آن را خوار كند و حيا در هر چه باشد آن را زينت دهد.

٢٦٥٤-: ما كان الرّفق في شيء إلاّ زانه و لا نزع من شيء إلاّ شانه.

مدارا در هر چه باشد آن را زينت دهد و از هر چه دور شود آن را خوار كند.

٢٦٥٥-: ما كرهت أن تواجه به أخاك فهو غيبة.

هر چيزى كه دوست ندارى رو بروى برادر خويش كنى غيبتست.