نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٤٩٠ - مقدمۀ چاپ دوّم

اگر بخواهد آن را ببخشد و از آن درگذرد،دفترى كه خداوند از هيچ چيز آن نميگذرد ستمهائى كه بندگان بيكديگر كرده‌اند و ناچار بايد تلافى شود.

١٦٠٨-: الدّين النّصيحة.

كمال دين خير خواهى است.

١٦٠٩-: الدّين دينان:فمن مات و هو ينوي قضاءه فأنا وليّه و من مات و لا ينوي قضاءه فذاك الّذي يؤخذ من حسناته ليس يومئذ دينار و لا درهم.

دو جور قرض هست هر كه بميرد و در دل دارد كه قرض خود را بپردازد من ولى او هستم و هر كه بميرد و در دل دارد قرض خود را ندهد،در مقابل آن از اعمال نيك وى بردارند زيرا در آن روز دينار و درهمى نيست.

١٦١٠-: الدّين راية اللّٰه في الأرض فإذا أراد أن يذلّ عبدا وضعها في عنقه.

قرض پرچم خدا در روى زمين است و هر كه را خواهد ذليل كند آن را بگردنش مى‌گذارد.

١٦١١-: الدّين شين الدّين.

قرض مايه خوارى دين است.