نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٤٢ - مقدمۀ چاپ دوّم

مردم نگاه دارد روز قيامت خدا گناهان وى ببخشد.

٢٨٥٩-: من رزق من شيء فليلزمه.

هر كه چيزى نصيبش كرده‌اند در حفظ آن بكوشد.

٢٨٦٠-: من أقال نادما بيعه أقاله اللّٰه تعالى عثرته.

هر كه معامله پشيمانى را اقاله كند خدا از گناهانش بگذرد.

٢٨٦١-: من كان في حاجة أخيه كان اللّٰه في حاجته.

هر كه از پى حاجت برادر خويش باشد خدا از پى حاجت وى باشد.

٢٨٦٢-: من دعى على من ظلمه فقد أنتصر.

هر كه بر ظالم خويش نفرين كند يارى شود.

٢٨٦٣-: من يشته كرامة الآخرة يدع زينة الدّنيا.

هر كه حرمت آخرت خواهد زينت دنيا رها كند.

٢٨٦٤-: من طلب العلم تكفّل اللّٰه برزقه.

هر كه علم جويد خدا عهده دار روزى او شود.

٢٨٦٥-: من جادل في خصومة بغير علم لم يزل في سخط اللّٰه حتّى ينزع.

هر كه در مناقشه‌اى بدون علم مجادله كند در خشم خدا باشد تا دست بردارد.