١٨١٩-: الشّرك أخفى في أمّتي من دبيب النّمل على الصّفا في اللّيلة الظّلماء و أدناه أن تحبّ على شيء من الجور أو تبغض على شيء من العدل و هل الدّين إلاّ الحبّ في اللّٰه و البغض في اللّٰه؟ قال اللّٰه تعالى:قل إن كنتم تحبّون اللّٰه فاتّبعوني يحببكم اللّٰه.

شرك در امت من از گذر كردن مور بر كوه صفا در شب تاريك نهانتر است و نزديكتر از همه آنست كه چيزى از ستم را دوست دارى يا چيزى از عدل را دشمن دارى مگر دين جز دوستى در راه خدا و دشمنى در راه خداست؟ خداى والا گويد:بگو اگر خدا را دوست داريد مرا پيروى كنيد تا خدا دوستتان دارد.

١٨٢٠-: الشّعر الحسن أحد الجمالين يكسوه اللّٰه المرء المسلم.

موى نيكو يكى از دو زيبائيست كه خدا بمرد مسلمان دهد.