٧٥٩-: إنّ اللّٰه تعالى يدني المؤمن فيضع عليه كنفه و ستره من النّاس و يقرّره بذنوبه فيقول أتعرف ذنب كذا؟أتعرف ذنب كذا؟فيقول نعم أي ربّ حتّى إذا قرّره بذنوبه و رأى في نفسه أنّه قد هلك قال فإنّي قد سترتها عليك في الدّنيا و أنا أغفرها لك اليوم ثمّ يعطي كتاب حسناته بيمينه و أمّا الكافر و المنافق فيقول الأشهاد «هؤلاء الّذين كذّبوا على ربّهم ألا لعنة اللّٰه على الظّالمين».

خداوند مؤمن را پيش آرد و او را از مردم مستور و محفوظ دارد و بگناهان خود معترف كند و گويد آيا فلان گناه را ميشناسى؟..آيا فلان گناه را مى‌شناسى ؟..و او جواب ميدهد بله خدايا تا وقتى كه او را بگناهانش معترف ساخت و در خاطرش گذشت كه از كثرت گناهان هلاك شده است خدا گويد من گناهان تو را در دنيا مستور داشتم و امروز بر تو ميبخشم سپس نامه كارهاى نيك او را بدست راستش دهد ولى در بارۀ كافر و منافق آشكارا گويد:

«اينها كسانى هستند كه بر خداى خود دروغ بستند لعنت خداوند بر گروه ستمكاران».