نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٥٢ - مقدمۀ چاپ دوّم

٢٩٢٢-: من غشّنا فليس منّا،المكر و الخداع في النّار.

هر كه با ما نادرستى كند از ما نيست مكر و خدعه در جهنمست.

٢٩٢٣-: من طلب العلم كان كفّارة لما مضى.

هر كه علم جويد كفاره گناهان گذشته وى باشد.

٢٩٢٤-: من طلب العلم ليجاري به العلماء أو ليماري به السّفهاء أو يصرف به وجوه النّاس إليه أدخله اللّٰه النّار.

هر كه علم جويد كه بوسيله آن با دانشوران همچشمى كند يا با سفيهان مجادله كند يا توجه عامه را بسوى خود جلب كند خدايش بجهنم برد.

٢٩٢٥-: من عال ثلاث بنات فأدّبهنّ و زوّجهنّ و أحسن إليهنّ فله الجنّة.

هر كه سه دختر داشته باشد و تربيتشان كند و شوهرشان دهد و با آنها نيكوئى كند پاداش او بهشتست.

٢٩٢٦-: من عدّ غدا من أجله فقد أساء صحبة الموت.

هر كه فردا را از عمر خويش شمارد مرگ را خوب نشناخته است.

٢٩٢٧-: من حضر معصية فكرهها فكأنّما غاب عنها و من غاب عنها فرضيها فكأنّه حضرها.

هر كس ناظر معصيتى باشد و آن را منفور دارد چنانست كه غايب بوده و هر كس از معصيتى كه در غياب