١٢٨٣-: ثلاث من كنّ فيه وجد حلاوة الإيمان:أن يكون اللّٰه و رسوله أحبّ إليه ممّا سواهما و أن يحبّ المرء لا يحبّه إلاّ للّٰه و أن يكره أن يعود في الكفر بعد إذ أنقذه اللّٰه منه كما يكره أن يلقى في النّار.

سه چيز است كه در هر كه هست شيرينى ايمان را چشيده است آنكه خدا و پيغمبرش را از همه دوستتر دارد ديگر آنكه كسى را براى خدا دوست دارد سوم آنكه پس از آنكه خدا او را از كفر نجات داد از باز گشت بدان بيزار است چنان كه افتادن در آتش را دوست ندارد.

١٢٨٤-: ثلاث من كنّ فيه وقي شحّ نفسه:من أدّى الزّكاة و قرى الضّيف و أعطى في النّائبة.

سه چيز است كه در هر كه هست از بخل بر كنار است آنكه زكات ميدهد و مهمان ميبرد و در سختى بخشش ميكند.

١٢٨٥-: ثلاث من كنوز البرّ:إخفاء الصّدقة و كتمان المصيبة و كتمان الشّكوى يقول اللّٰه:

إذا ابتليت عبدي فصبر و لم يشكني إلى عوّاده أبدلته لحما خيرا من لحمه و دما خيرا من دمه فإن أبرأته أبرأته و لا ذنب له و إن توفّيته فإلى رحمتي.

سه چيز از گنجينه‌هاى نيكى است مخفى ساختن صدقه و پنهان داشتن مصيبت و مستور ساختن شكايت،خداوند گويد:وقتى بندۀ خود را مبتلا ساختم و صبر كرد و با عيادت‌كنندگان خود از من شكايت نكرد گوشتى بهتر از گوشت او و