نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٠٤ - مقدمۀ چاپ دوّم
فرشته گويند حكمت او را فرو بر.
٢٦٦١-: ما من أحد يموت إلاّ ندم إن كان محسنا ندم أن لا يكون أزداد و إن كان مسيئا ندم أن لا يكون نزع.
هر كه بميرد پشيمان مىشود،اگر نيكوكار بوده پشيمان است كه چرا بيشتر نكرده و اگر بد كار بود پشيمانست كه چرا بس نكرده.
٢٦٦٢-: ما من أحد يحدث في هذه الامّة حدثا لم يكن فيموت حتّى يصيبه ذلك.
هر كس در اين امت بدعتى بد بدارد نميرد تا سزاى آن بدو رسد.
٢٦٦٣-: ما من إمام يعفو عند الغضب إلاّ عفى اللّٰه عنه يوم القيامة.
هر پيشوائى كه هنگام خشم ببخشد خدا روز قيامت او را ببخشد.
٢٦٦٤-: ما من أحد يلبس ثوبا ليباهي به فينظر النّاس إليه إلا لم ينظر اللّه إليه حتّى ينزعه.
هر كه جامهاى پوشد كه بدان مباهات كند و مردم بدو نگرند خدا بدو ننگرد تا آن لباس را بكند.
٢٦٦٥-: ما من امرئ يحيي أرضا فيشرب منها كبد حرّى إلاّ كتب اللّٰه له بها أجرا.
هر كه زمينى را احيا كند كه