نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ١٥٧ - مقدمۀ چاپ دوّم
١١-: أبد المودّة لمن وادّك فإنها أثبت.
آنكه با تو در دوستى مىزند با وى ره دوستى گير كه اين گونه دوستى پايدارتر است.
١٢-: ابدأ بنفسك فتصدّق عليها فإن فضل شىء فلأهلك فإن فضل شىء عن أهلك فلذي قرابتك فإن فضل عن ذي قرابتك شىء فهكذا و هكذا ابدأ بمن تعول.
صدقه را از خويشتن آغاز كن اگر چيزى فزون آمد بكسان خود ده اگر از كسان تو چيزى فزون آمد بخويشان ده و اگر از خويشان نيز چيزى فزون آمد به ديگران ده و همچنين صدقه را از عيال خويش آغاز كن.
١٣-: أبى اللّٰه أن يرزق عبده المؤمن إلاّ من حيث لا يحتسب.
خدا روزى بندۀ مؤمن خويش را از جايى كه انتظار ندارد ميرساند.
١٤-: ابدءوا بما بدأ اللّٰه به.
صدقه را از آنچه خداوند آغاز كرده است آغاز كنيد.
١٥-: أبشروا و بشّروا من وراءكم أنّه من شهد أن لا إله إلاّ اللّٰه صادقا لها دخل الجنّة.
شما را مژده ميدهم و شما بديگران مژده دهيد كه هر كس شهادت دهد كه خدائى جز خداى يگانه نيست و بدان معتقد باشد وارد بهشت مىشود.
١٦-: أبغض الحلال إلى اللّٰه الطّلاق.
منفورترين چيزهاى حلال در پيش خدا طلاق است.