نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٥٨ - مقدمۀ چاپ دوّم
٢٩٥٣-: من أصاب حدّا فعجّل عقوبته في الدّنيا فاللّٰه أعدل من أن يثني على عبده العقوبة في الآخرة،و من أصاب حدّا فستره اللّٰه عليه فاللّٰه أكرم من أن يعود في شيء قد عفا عنه.
هر كه گناهى كند و در دنيا عقوبت آن ببيند خدا عادلتر از آنست كه بار ديگر بنده خويش را در آخرت عقوبت كند و هر كه گناهى كند و خدا آن را بپوشاند خدا كريمتر از آنست كه به بخشيده خود باز گردد.
٢٩٥٤-: من أصبح و همّه التّقوى ثمّ أصاب فيما بين ذلك ذنبا غفر اللّٰه له.
هر كه روز آغاز دو سر پرهيزكارى داشته باشد و در اين اثنا گناهى كند خدا وى را بيامرزد.
٢٩٥٥-: من أصبح و همّه غير اللّٰه فليس من اللّٰه في شيء و من أصبح لا يهتمّ بالمسلمين فليس منهم.
هر كه روز آغازد و توجه او بغير خدا باشد با خدا كارى ندارد.
و هر كه روز آغازد و بكار مسلمانان توجهى نداشته باشد مسلمان نيست.
٢٩٥٦-: من أصبح مطيعا للّٰه في والديه أصبح له بابان مفتوحان من الجنّة و إن كان واحدا فواحد.
هر كه روز آغازد و در كار پدر و مادر خويش مطيع خدا باشد،دو در از بهشت بر او گشوده باشد و اگر يكى باشد يكى.