نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٥٧ - مقدمۀ چاپ دوّم

از نيكى بهره‌اش داده‌اند و هر كه را از ملايمت محروم كرده‌اند از نيكى بى‌نصيبش كرده‌اند.

٢٩٤٩-: من اغتيب عنده أخوه المسلم فلم ينصره و هو يستطيع نصره أذلّه اللّٰه تعالى في الدّنيا و الآخرة.

هر كه برادر مسلمانش را در حضور او غيبت كنند و تواند ياريش كند يارى وى نكند خدا او را در دنيا و آخرت خوار كند.

٢٩٥٠-: من أصيب بمصيبة في ماله أو جسده و كتمها و لم يشكها إلى النّاس كان حقّا على اللّٰه أن يغفر له.

هر كه در مال يا تن خويش بليه‌اى داشته باشد و پنهان كند و شكايت آن بمردم نبرد بر خدا واجب است كه بيامرزدش.

٢٩٥١-: من أطعم مسلما جائعا أطعمه اللّٰه من ثمار الجنّة.

هر كه مسلمان گرسنه‌اى را غذا دهد خدا از ميوه‌هاى بهشت باو بخوراند.

٢٩٥٢-: من اشترى سرقة و هو يعلم أنّها سرقة فقد شرك في عارها و إثمها.

هر كه مال دزدى را بخرد و بداند كه دزديست در ننگ و گناه آن شريكست.