نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٢٣٤ - مقدمۀ چاپ دوّم

٤٢١-: أفقر النّاس الطّامع.

طمعكار از همۀ مردم فقيرتر است.

٤٢٢-: أفلح من هدى إلى الإسلام و كان عيشه كفافا و قنع به.

هر كه باسلام راهبر شده و لوازم زندگى بقدر رفع حاجت دارد و بدان قناعت كند رستگار شده است.

٤٢٣-: اقرءوا القرآن ما ائتلفت عليه قلوبكم فإذا اختلفتم فيه فقوموا.

قرآن را تا هنگامى كه دلهاى شما بر آن اتفاق دارد بخوانيد و وقتى در بارۀ آن اختلاف پيدا كرديد برخيزيد.

٤٢٤-: اقرأ القرآن ما نهاك فإذا لم ينهك فلست تقرؤه.

اگر خواندن قرآن ترا از كار بد منع ميكند آن را بخوان ولى اگر ترا از كار بد وانميدارد به حقيقت قرآن نميخوانى.

٤٢٥-: اقرءوا القرآن و اعملوا به و لا تجفوا عنه و لا تغلوا فيه و لا تأكلوا به و لا تستكثروا به.

قرآن را بخوانيد و بدان عمل كنيد و از آن دور نشويد و در آن غلو نكنيد بوسيلۀ قرآن نان نخوريد و به كمك آن فزونى مجوئيد.

٤٢٦-: اقرءوا القرآن فإنّ اللّٰه تعالى لا يعذّب قلبا وعى القرآن.

قرآن را بخوانيد زيرا خداوند دلى را كه قرآن را دريافته معذب نميكند.