نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٣٧١ - مقدمۀ چاپ دوّم

١٠٧٦-: مؤمنا و يمسي كافرا،و يمسي مؤمنا و يصبح كافرا،يبيع أحدهم دينه بعرض من الدّنيا قليل.

شماريد در آن هنگام انسان صبح مؤمن است و شب كافر مى‌شود شب كافر است و روز مؤمن مى‌شود و دين خود را به عرض ناچيز دنيا مى فروشند.

١٠٧٧-: باكروا بالصّدقة فإنّ البلاء لا يتخطّى الصّدقة.

بامداد خود را با صدقه آغاز كنيد زيرا بلا از صدقه نميگذرد.

١٠٧٨-: باكروا في طلب الرّزق و الحوائج فإنّ الغدوّ بركة و نجاح.

صبح زود در طلب روزى و حاجتهاى خود برويد،زيرا صبح- خيزى مايه بركت و رستگاريست.

١٠٧٩-: بئس العبد المحتكر:إن أرخص اللّٰه تعالى الأسعار حزن و إن أغلاها اللّٰه فرح.

چه بد است محتكر اگر خدا قيمتها را ارزان كند غمگين شود و اگر گران كند خوشحال گردد.

١٠٨٠-: بئس الطّعام طعام العرس يطعمه الأغنياء و يمنعه المساكين.

چه بد است غذاى عروسى كه ثروتمندان از آن بخورند و فقيران محروم مانند.