نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٥٩٥ - مقدمۀ چاپ دوّم

از بندگان خويش كنم و او با صبر نيكو مصيبت را استقبال كند روز قيامت شرم دارم كه ميزانى براى او نصب كنم يا دفترى براى او پهن كنم.

٢٠٧٦-: قال اللّٰه تعالى أنا عند ظنّ عبدي بي إن ظنّ خيرا فله و إن ظنّ شرّا فله.

خداى والا فرمايد من با گمان بنده‌ام كه بمن دارد قرينم.اگر نيكو گمان كند نيكى يابد و اگر بد گمان برد بد بيند.

٢٠٧٧-: قال اللّٰه تعالى من علم أنّي ذو قدرة على مغفرة الذّنوب غفرت له و لا أبالي ما لم يشرك لي شيئا.

خداى والا فرمايد هر كه يقين دارد كه من قدرت آمرزش گناهان دارم بيامرزمش و مادام كه چيزى را با من شريك نيارد مهم نيست.

٢٠٧٨-: قال اللّٰه تعالى أنا أكرم و أعظم عفوا من أن أستر على عبد مسلم في الدّنيا ثمّ أفضحه بعد إذ سترته و لا أزال أغفر لعبدي ما استغفرني.

خداى والا فرمايد عفو من گراميتر و بزرگتر از آنست كه در دنيا كار بندۀ مسلمانى را مستور دارم آنگاه از پس مستور داشتنش او را رسوا كنم،و مادام كه بنده‌ام