نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٥٥ - مقدمۀ چاپ دوّم

٢٩٣٨-: من أفتى بغير علم كان إثمه على من أفتاه و من أشار على أخيه بأمر يعلم أنّ الرّشد في غيره فقد خانه.

هر كه بدون علم فتوى دهد گناه حاصل از آن را بگردن دارد و هر كه ببرادر خويش كارى سفارش كند و داند كه مصلحت در غير آنست بوى خيانت كرده است.

٢٩٣٩-: من اقتصد أغناه اللّٰه،و من بذّر أفقره اللّٰه،و من تواضع رفعه اللّٰه،و من تجبّر قصمه اللّٰه.

هر كه ميانه روى كند خدا بى‌نيازش كند و هر كه اسراف كند خدا فقيرش كند و هر كه فروتنى كند خدايش بر دارد و هر كه بزرگى فروشد خدايش درهم شكند.

٢٩٤٠-: من أكرم امرأ مسلما فإنّما يكرم اللّٰه تعالى.

هر كه مسلمانى را گرامى دارد خداى والا را گرامى داشته است.

٢٩٤١-: من أكثر من الاستغفار جعل اللّٰه له من كلّ همّ فرجا و من كلّ ضيق مخرجا و رزقه من حيث لا يحتسب.

هر كه استغفار كند خدا براى او از هر غمى گشايش و از هر تنگنائى مفرى پديد آرد.و او را از جايى كه انتظار ندارد روزى دهد.

٢٩٤٢-: من أكل بالعلم طمس اللّٰه على وجهه و ردّه على عقبه و كانت النّار أولى به.

هر كه بوسيله علم نان خورد خدا