نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٢٤٥ - مقدمۀ چاپ دوّم
ميكنند و بحقيقت خوار مىكنند و چه بسيار كسانى كه خود را خوار ميكنند و بحقيقت عزيز مىكنند.
٤٧٣-: ألا ربّ شهوة ساعة أورثت حزنا طويلا.
رنج طولانى شده است.
٤٧٤-: ألا ربّ قائم ليس له من القيام إلاّ السّهر و ربّ صائم ليس له من صيامه إلاّ الجوع و العطش.
چه بسيار كسان كه هنگام شب براى نماز بر مىخيزند و از كار خود جز بيدارى ثمرى نمىبرند و چه بسيار كسانى كه روزه مىگيرند و از روزۀ خويش جز گرسنگى و تشنگى سودى نمىبرند.
٤٧٥-: ألا و إنّ في الجسد مضغة إذا صلحت صلح الجسد كلّه و إذا فسدت فسد الجسد كلّه ألا و هي القلب.
بدانيد كه در تن قطعۀ گوشتى است كه اگر صالح بود تمام تن بصلاح آيد و اگر فاسد بود تمام تن بفساد گرايد،بدانيد كه آن قلب است.
٤٧٦-: ألا يا ربّ نفس طاعمة ناعمة في الدّنيا جائعة عارية يوم القيامة.ألا يا ربّ نفس جائعة عارية في الدّنيا طاعمة ناعمة يوم القيامة.
چه بسيار كسان كه در اين جهان سير و خوشند و در روز رستاخيز گرسنه و برهنهاند و چه بسيار كسان كه در اين جهان گرسنه و