نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٢٧٢ - مقدمۀ چاپ دوّم

قيامت،مردى است كه آخرت خود را بدنياى ديگرى فروخته است.

٥٩٠-: إنّ أشدّ النّاس عذابا يوم القيمة عالم لم ينفعه اللّٰه بعلمه.

بروز رستاخيز عذاب دانشمندى كه خداوند او را از دانشش منتفع نكرده از همه مردم سختتر است.

٥٩١-: إنّ أشدّ النّاس تصديقا للنّاس أصدقهم حديثا و إنّ أشدّ النّاس تكذيبا أكذبهم حديثا.

هر كه راستگوتر است سخن مردم را زودتر باور ميكند و هر كه دروغگوتر است بيشتر مردم را دروغگو ميشمارد.

٥٩٢-: إنّ أشقى الأشقياء من اجتمع عليه فقر الدّنيا و عذاب الآخرة.

بدبختترين بدبختان كسى است كه فقر دنيا و عذاب آخرت را با هم دارد.

٥٩٣-: إنّ أشكر النّاس أشكرهم للنّاس.

سپاسگزارتر از همۀ مردم كسى است كه سپاس مردم را بيشتر مى گذارد.

٥٩٤-: إنّ أطيب طعامكم ما مسّته النّار.

بهترين غذاهاى شما آنست كه بآتش پخته شود.