نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٥٤ - مقدمۀ چاپ دوّم
نگويد پيوسته در دشمنى خدا باشد و فرشتگان پيوسته او را لعنت كند.
٢٩٣٣-: من باع عقر دار من غير ضرورة سلّط اللّٰه على ثمنها تالفا يتلفه.
هر كه بدون ضرورت خانهاى را بفروشد خدا تلفكنندهاى را بگمارد كه قيمت آن را تلف كند.
٢٩٣٤-: من بدأ بالكلام قبل السّلام فلا تجيبوه.
هر كه پيش از اسلام سخن آغازد جوابش مدهيد.
٢٩٣٥-: من ترك الرّمى بعد ما علمه فإنّها نعمة كفّرها.
هر كه تيراندازى را تعليم گرفته باشد و ترك كند نعمتى را كفران كرده است.
٢٩٣٦-: من تزوّج فقد استكمل نصف الإيمان فليتّق اللّٰه في النّصف الباقي.
هر كه زن بگيرد يك نيمه ايمان خويش را كامل كرده از خدا در باره نيم ديگر بترسد.
٢٩٣٧-: من تمنّى على أمّتي الملاء ليلة واحدة أحبط اللّٰه عمله أربعين سنة.
هر كه براى امت من يك شب آرزوى گرانى كند خدا چهل سال عبادت او را باطل كند.