نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٦٤٢ - مقدمۀ چاپ دوّم

باشد كه تقسيم كند و ديگرى خدا را ياد كند ياد خدا بهتر است.

٢٣٠٦-: لو أنّ رجلا يجرّ على وجهه من يوم ولد إلى يوم يموت هرما في مرضاة اللّٰه تعالى لحقّره يوم القيامة.

اگر كسى از روزى كه زاده تا روزى كه پير بميرد بجلب رضاى خدا بر چهره خويش بغلطد روز قيامت عمل خويش را حقير خواهد شمرد.

٢٣٠٧-: لو أنّ شررة من شرر جهنّم بالمشرق لوجد حرّها من بالمغرب.

اگر شعله‌اى از شعله‌هاى جهنم بمشرق باشد آنكه در مغربست گرماى آن را احساس كند.

٢٣٠٨-: لو أنّ قطرة من الزّقوم قطرت في الدّنيا لأفسدت على أهل الدّنيا معايشهم فكيف بمن تكون طعامه؟.

اگر قطره‌اى از زقوم جهنم را در دنيا بچكانند زندگى را بر مردم دنيا تباه خواهد كرد پس آنكه خوراكش زقوم است چه خواهد كرد.

٢٣٠٩-: لو أنّ مقمعا من حديد جهنّم وضع في الأرض فاجتمع له الثّقلان ما أقلّوه من الأرض و لو ضرب الجبل بمقمع من حديد كما يضرب أهل النّار لتفتّت و عاد غبارا.

اگر گرزى از آهن جهنم را در زمين نهند و همه جهانيان جمع شوند آن را از زمين بر ندارند