نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٦٨٧ - مقدمۀ چاپ دوّم

كه به سرعت از پا درآرد.

٢٥٦٨-: ما استرذل اللّٰه عبدا إلاّ حطّ عنه العلم و الأدب.

خدا بنده‌اى را پست نشمارد مگر آنكه علم و ادب را از او فرو گذارد.

٢٥٦٩-: ما أكرم شابّ شيخا لسنّه إلاّ قيّض اللّٰه عند سنّه من يكرمه.

هر جوانى كه پيرى را براى سنش گرامى دارد خدا هنگام پيرى وى يكى را بيارد كه وى را گرامى دارد.

٢٥٧٠-: ما شقى عبد قطّ بمشورة و ما سعد باستغناء برأي.

هيچ كس از مشورت بدبخت نشد و از خود رايى خوشبخت نشد.

٢٥٧١-: ما أصرّ من استغفر و لو عاد في اليوم سبعين مرّة.

هر كه استغفار كند بر گناه اصرار نكرده و اگر چه در يك روز هفتاد بار بگناه باز گردد.

٢٥٧٢-: ما ترك بعدي فتنة أضرّ على الرّجال من النّساء.

پس از من براى مردان فتنه‌اى زيان‌انگيزتر از زنان نخواهد بود.

٢٥٧٣-: ما ملأ آدمي وعاء شرّا من بطن.

انسان ظرفى بدتر از شكم پر نكند.

٢٥٧٤-: ما من أحد أفضل عند اللّٰه من إمام إن قال صدق و إن حكم عدل.

هيچ كس نزد خدا از پيشوائى كه