نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٣١ - مقدمۀ چاپ دوّم
٢٧٩٢-: من عزّى مصابا فله مثل أجره.
هر كه مصيبتزدهاى را تسليت گويد مانند پاداش او دارد.
٢٧٩٣-: من استعاذكم باللّٰه فأعيذوه و من سألكم باللّٰه فأعطوه و من دعاكم فأجيبوه و من أتى إليكم معروفا فكافئوه فإن لم تجدوه فادعوا له حتّى تعلموا أنّكم قد كافأتموه.
هر كه به نام خدا بشما پناه آرد پناهش دهيد و هر كه به نام خدا از شما سؤال كند چيزى باو بدهيد و هر كه شما را دعوت كند بپذيريد و هر كه با شما نيكى كرده تلافى كنيد و اگر نتوانيد برايش دعا كنيد تا مطمئن شويد كه تلافى آن كردهايد.
٢٧٩٤-: من يرد اللّٰه به خيرا يفقّهه في الدّين.
هر كه خدا براى او نيكى خواهد،وى را در كار دين دانا كند.
٢٧٩٥-: من بنى مسجدا و لو مثل مفحص قطاة بنى اللّٰه له بيتا في الجنّة.
هر كه مسجدى بسازد گر چه باندازه جايى باشد كه شتر مرغ در آن تخم مينهد خدا در بهشت براى او خانهاى بسازد.
٢٧٩٦-: من انقطع إلى اللّٰه كفاه اللّٰه كلّ مؤنة و رزقه من حيث لا يحتسب و من انقطع إلى الدّنيا و كله اللّٰه إليها.
هر كه خاص خدا شود خدا همه حاجات او را كفايت كند و از جايى كه انتظار ندارد روزيش دهد و هر كه خاص دنيا شود خدا