نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٢٠٠ - مقدمۀ چاپ دوّم
با هم آهسته سخن نگويند،تا با ديگران مخلوط شويد زيرا اين كار ويرا غمگين مىكند.
٢٣٧-: إذا كثرت ذنوب العبد فلم يكن له من العمل ما تكفّرها ابتلاه اللّٰه بالحزن ليكفّرها عنه.
وقتى گناهان بنده فزونى گيرد و كار نيك آنقدر نداشته باشد كه گناهان را جبران كند خداوند او را بغم مبتلا سازد تا گناهانش را جبران كند.
٢٣٨-: إذا لم تستحيي فاصنع ما شئت.
وقتى حيا ندارى هر كار مى خواهى بكن.
٢٣٩-: إذا مات الإنسان انقطع عمله إلاّ من ثلاث صدقة جارية أو علم ينتفع به أو ولد صالح يدعو له.
وقتى انسان بميرد دنبالۀ كارهاى نيك او بريده شود جز سه چيز صدقه جارى و دانشى كه كسان از آن بهرهور شوند و فرزند درست كارى كه براى او دعا كند.
٢٤٠-: إذا مات ولد العبد قال اللّٰه تعالى لملائكته قبضتم ولد عبدي؟فيقولون نعم فيقول ما ذا قال عبدي؟فيقولون حمدك و استرجع فيقول اللّٰه ابنوا لعبدي بيتا في الجنّة و سمّوه بيت الحمد.
وقتى فرزند بندهاى بميرد خداوند بفرشتگان گويد فرزند بنده مرا گرفتيد؟گويند آرى گويد بنده من چه گفت؟گويند ترا سپاس گزاشت و گفت همۀ ما متعلق به