نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٥٢٩ - مقدمۀ چاپ دوّم

آن در دنيا آويخته است و هر كه شاخى از آن بگيرد همان شاخ وى را سوى جهنم كشاند.

١٧٦١-: السّخيّ إنّما يجود بحسن الظّنّ باللّٰه و البخيل إنّما يبخل بسوء الظّنّ باللّٰه.

سخاوتمند بسبب خوشگمانى بخدا سخاوت ميكند و بخيل بعلت بدگمانى بخدا بخل ميورزد.

١٧٦٢-: السّخيّ الجهول أحبّ إلى اللّٰه من العالم البخيل.

سخاوتمند نادان نزد خدا از دانشمند بخيل محبوبتر است.

١٧٦٣-: السّرّ أفضل من العلانية و العلانية أفضل لمن أراد الاقتداء.

عمل نهان بهتر از عمل عيان است اما عمل عيان براى آنكه خواهد سرمشق كسان شود بهتر است.

١٧٦٤-: السّعادة كلّ السّعادة طول العمر في طاعة اللّٰه.

سعادت كامل عمر دراز در اطاعت خداست.

١٧٦٥-: السّعيد من سعد في بطن أمّه و الشّقيّ من شقي في بطن أمّه.

خوشبخت كسى است كه در شكم مادرش خوشبخت شده و بدبخت كسى است كه در شكم مادرش بدبخت شده است.