نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٤٠٥ - مقدمۀ چاپ دوّم
و ستمديده و پيشواى دادگر.
١٢٣١-: ثلاثة لا يريحون رائحة الجنّة:
رجل ادّعى إلى غير أبيه و رجل كذب علىّ و رجل كذب على عينيه.
سه كسند كه بوى بهشت بدانها نميرسد مردى كه خود را بكسى جز پدرش نسبت دهد و مردى كه بر من دروغ بندد و كسى كه بر خلاف آنچه ديده است سخن گويد.
١٢٣٢-: ثلاثة لا يستخفّ بحقّهم إلاّ منافق ذو الشّيبة في الإسلام و ذو العلم و إمام مقسط.
سه كسند كه هر كه تحقيرشان كند منافق است آن كه مويش در اسلام سپيد شده باشد و دانشمند و پيشواى دادگستر.
١٢٣٣-: ثلاثة لا يقبل لهم صلاة و لا ترفع لهم إلى السّماء حسنة العبد الآبق حتّى يرجع إلى مواليه و المرأة السّاخط عليها زوجها حتّى يرضى و السّكران حتّى يصحو.
سه كسند كه دعايشان پذيرفته نميشود و كار نيكشان را بآسمان نميبرد بنده گريزان تا پيش صاحب خود باز گردد و زنى كه شوهر از او ناراضى باشد تا وى را خشنود كند و مست تا هنگامى كه بهوش آيد.
١٢٣٤-: ثلاثة لا يقبل اللّٰه منهم يوم القيامة صرفا و لا عدلا:عاقّ و منّان و مكذّب بالقدر.
سه كسند كه روز رستاخيز