نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٢٨ - مقدمۀ چاپ دوّم
نگرد و چيزى بدو ندهد ببلائى مبتلا شود كه دوا نداشته باشد.
٢٧٧٨-: من كظم غيظا و هو قادر على أن ينفذه ملأه اللّٰه أمنا و إيمانا.
هر كس خشمى را كه تواند آشكار كند فرو برد خدا وى را از امنيت و ايمان سرشار كند.
٢٧٧٩-: من قلّ طعمه صحّ بدنه و من كثر طعمه سقم بدنه و قسا قلبه.
هر كس كم خورد سالم ماند و هر كه بسيار خورد تنش بيمار و دلش سخت گردد.
٢٧٨٠-: من غالب اللّٰه غلبه و من خادع اللّٰه خدعه.
هر كه با خدا زور آزمائى كند خدا بر او غالب شود و هر كه با خدا فريبكارى كند خدا سزاى فريبش دهد.
٢٧٨١-: من نظر إلى أخيه نظر مودّة لم يكن في قلبه إحنة لم يطرف حتّى يغفر اللّٰه ما تقدّم من ذنبه.
هر كه بچشم مهربانى ببرادر خويش نظرى كند كه كينه در دل وى نباشد از آن پيش كه ديده برگيرد خداوند همه گناهان گذشته وى را آمرزيده باشد.
٢٧٨٢-: من طلب الدّنيا بعمل الآخرة فما له في الآخرة من نصيب.
هر كه عمل آخرت كند و دنيا